ZZ.159.1 i ZZ.159.4

Pp 1) Napięcie na oporniku nie może być większe niż napięcie, które dostajemy ze źródła napięcia - wynika to zresztą chociażby ze wzoru, który wprowadzaliśmy na zajęciach nr 12: U = E - I*Rw. W związku z tym napięcie na oporniku to musi być 1,50 V, a napięcie na źródle to 1,53 V.

Pp 4) Należy zwyczajnie wykorzystać prawo Ohma dla woltomierza, czyli I = U/R, a stąd R = U/I. R to szukany opór woltomierza, U to napięcie na woltomierzu (zgodnie z treścią jest to 1,53 V), a I to natężenie prądu płynącego przez woltomierz. Zauważmy, że ponieważ woltomierz i amperomierz są połączone ze sobą szeregowo, to prąd, którego natężenie mierzy amperomierz jest prądem, który płynie też przez woltomierz, więc mamy natężenie I prądu płynącego przez woltomierz. Podstawiamy to do powyższego wzoru z prawa Ohma i mamy R :)

A dlaczego w pp1), jak podstawić wartości do prawa Ohma, to największy opór jaki wyjdzie z tych trzech to 204 ohmy, skoro w poleceniu jest napisane, że opór przewodnika wynosi kilka kiloomów?

No cóż, to najwyraźniej zwyczajnie pomyłka autorów zadania...