* Podając numer telefonu i klikając na przycisk "Proszę o kontakt", akceptujesz regulamin platformy i wyrażasz zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych,
w szczególności numeru telefonu, przez Szkoła Maturzystów Łukasz Jarosiński z siedzibą w Olkuszu, ul. Żeromskiego 2/20, NIP 6372144158
w celu przedstawiania oferty przez telefon. Twoje dane będą przetwarzane na zasadach określonych w polityce prywatności.
Administratorem danych osobowych jest Łukasz Jarosiński prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Szkoła Maturzystów Łukasz Jarosiński
z siedzibą w Olkuszu, ul. Żeromskiego 2/20, NIP: 6372144158. Zapoznaj się z informacjami o przetwarzaniu danych tutaj.
126.3: Wykres zależności jakiejś wielkości fizycznej od częstotliwości (względnie długości fali lub np. energii) nazywa się w fizyce eksperymentalnej bardzo często właśnie widmem. Więc tu właśnie chodzi o sporządzenie takiego wykresu. Tak, Twój wykres jest ok i tak, mógłbyś w tej sytuacji od razu użyć wzoru fn = n*f1. Czy można tak zrobić w każdym zadaniu, to już ciężko jednoznacznie ocenić - jeśli głównym problemem zadania będzie właśnie dojście do tej zależności, to nie. Ale to już będzie zależało od tego jak zostanie przedstawiona treść. Warto mieć na uwadze, że w takiej formie polecenie do analogicznego zadania na dzisiejszej maturze raczej by się nie pojawiło, bo ciężko tu sprecyzować jakie byłyby kryteria poprawnego wykresu - raczej byłyby pytania po prostu o np. kolejne częstotliwości harmonicznych.
126.4: Wygląda na to, że w teorii tak, ponieważ punkt III podstawy programowej (wymagania ogólne) mówi (cytuję): "Planowanie i przeprowadzanie obserwacji oraz doświadczeń i wnioskowanie na podstawie ich wyników.". Natomiast w praktyce o ile dobrze pamiętam w ciągu ostatnich kilkunastu lat na maturze dosłownie jeden raz pojawiło się zadanie z planowaniem doświadczenia i szczerze mówiąc prawdopodobieństwo pojawienia się czegoś takiego uważam za bardzo bliskie zera. Natomiast tutaj nie byłoby wcale takie trudne - linijką możemy zmierzyć długość probówki i mamy długość naszej piszczałki (coś co na zajęciach zapisywaliśmy jako d). Używają mikrofonu i tego programu możemy dostać widmo, czyli znamy częstotliwości kolejnych harmonicznych. Wiedząc jaka jest długość probówki d łatwo obliczymy długości fal kolejnych harmonicznych, mamy zatem już wszystko, aby wykorzystując zależność prędkości fali, jej długości i częstotliwości wyliczyć prędkość dźwięku w powietrzu.