16.1: 2 - skąd mamy pewność, że prędkość radu wzrośnie jeszcze przed rozpadem?
3 - czy ZZP jest zawsze spełniona i zawsze jest odrzut, jeśli nie ma mowy o jego pomijaniu w treści?
16.2: Zrobiłem to zadanie i wyszło mi to na wzorach klasycznych, ale czy to zawsze będzie działało dla nich?
16.1: Ale myślałem, że jeśli jest napisane: "wartość prędkości każdego jądra rośnie" to dotyczy również radu
16.2: To wtedy zakładając rozpad beta minus w tym zadaniu , w jaki sposób ocenić jakich wzorów należy użyć? Bo nie widzę sposobu obliczenia prędkości cząstek.
16.1: No może mogli to jeszcze bardziej doprecyzować. Ale napisali jednak wyraźnie, że jądro radu spoczywa ;)
16.2: Wtedy należałoby w ogólności używać wzorów relatywistycznych. Ale myślę, że gdyby trzeba było ich użyć w zadaniu z ZZP to jednak by to wyraźnie zasugerowali, żeby nie komplikować problemu zanadto.
16.1: No to wtedy bez doprecyzowania to zdanie powinno być fałszywe, bo rad aż do momentu rozpadu cały czas spoczywa z tego co rozumiem.
A ogólnie wartość prędkości produktów rośnie dlatego, że przyjmujemy, że tuż po odrzucie ich prędkości były zerowe?
Dlaczego w 16.1 w podpunkcie 2 jest prawda?
@Artur
16.1: w poleceniu jest "podczas oddalania się jąder radonu i helu od siebie, ...", więc dalsze słowo "każde" oznacza te dwa jądra. Jak dla mnie jest ok.
@Aleksandra i Artur
Zdanie drugie: Prędkości rosną, bo na oba ciała działa siła odpychania elektrycznego, która je ciągle przyspiesza. Czyli zakładając np. zgodnie z rysunkiem Artura, że jądro helu leci w lewo a radonu w prawo, to na jądro helu działa siła w lewo (zgodna ze zwrotem wektora prędkości, więc ruch jest przyspieszony) i analogicznie na jądro radonu działa siła w prawo.
16.1: No to tak idealnie precyzyjnie powinno być napisane, że "wartości prędkości jąder powstałych po rozpadzie rosną", bo dla mnie to, że hel i radon się oddalają od siebie to nie znaczy, że mamy nie patrzeć na to co było przed rozpadem.
A z tym odpychaniem elektrostatycznym to zwiększa ono prędkości produktów tylko do jakiejś granicznej wartości? Bo Fwyp=ma=Fel=kqq/r^2 to jeśli "r" rośnie to "a" maleje do zera i potem te atomy już na siebie nie oddziałują czy zaczynają się przyciągać, bo zwrot przyspieszenia się zmienia?
Przyspieszenie asymptotycznie maleje do zera, więc prędkość asymptotycznie dąży do jakiejś stałej wartości. Ale to oczywiście tylko w teorii, bo w rzeczywistości pojawią się inne oddziaływania, które będą wpływały na ruch takiej cząstki czy też odrzuconego jądra.
No ale tak czy siak wzrost prędkości tych jąder po rozpadzie wynika z przyrównania Fwyp=Fel tak?
16.1: 2 - tu pytają o radon i hel, nie o rad - zresztą w poleceniu jest powiedziane, że przyjmujemy, że jądro radu spoczywało.
3 - tak.
16.2: W przypadku cząstek alfa tak zawsze będzie. Ale w przypadku elektronów już niekoniecznie - ich prędkości często będą już relatywistyczne (np. przy rozpadzie beta minus).