2015.11.3

Z pp 2) wiemy, że średnica rurki jest taka, że nie mamy tutaj do czynienia z tarcie magnesu o rurkę, więc od razu odpada odpowiedź A. Z kolei jeśli chodzi o oddziaływanie "magnetyczne", to tutaj zdecydowanie warto było wiedzieć, że miedź jest diamagnetykiem, więc nie nie jest ona przyciągana przez magnes. To już samą drogą eliminacji zostawia nam odpowiedzi C1, ale warto wiedzieć, dlaczego tak jest. Otóż miedź w istocie jest diamagnetykiem, ale jest w kontekście przepływu prądu także przewodnikiem, a to oznacza, że może w niej zachodzić zjawisko indukcji elektromagnetycznej i takie zjawisko faktycznie ma tutaj miejsce. Jest tak, ponieważ magnes opadając w miedzianej rurce sprawia, że strumień indukcji pola magnetycznego przechodzącego przez kolejne "fragmenty" rurki, które ten magnes mija, zmienia się - a zmiana strumienia oznacza zjawisko indukcji elektromagnetycznej - w miedzi indukuje się napięcie i płyną w niej tzw. prądy wirowe (nie musimy znać tej nazwy). W każdym razie oznacza to, że w miedzi będzie wskutek tego indukowało się również pole magnetyczne, które będzie "przeciwstawiało się" opadaniu magnesu, hamując ten spadek. Stąd poprawną odpowiedzią jest C1.