2022 G 1.1

To jest ciekawe i nietypowe rozumowanie, choć działamy wyłącznie na dobrze nam znanych kinematycznych wzorach i korzystamy ze wzoru na przysp. dośrodkowe. Zauważmy, że zgodnie z treścią na odcinku CD ciało porusza się ruchem jednostajnie opóźnionym z zerową prędkością końcową, a prędkość poczatkowa to v. Czyli możemy zapisać, że 0 = v - at oraz s = v*t - at^2. Jak z pierwszego równania wyciągniemy t i wstawimy do drugiego, to dostaniemy s = v^2/2a, a stąd v^2 = s*2a, gdzie a to przyspieszenie styczne (bo odpowiada za hamowanie na odcinku CD). Natomiast gdy ciało znajduje się na okręgu, to możemy zapisać, że jego przysp. dośrodkowe to a_d = v^2/r. Stąd v^2 = r*a_d. I jedno i drugie v^2 to jest to samo, więc możemy przyrównać do siebie prawe strony uzyskanych zależności, no a znając drogę s przebytą na odcinku CD oraz promień okręgu r, dostaniemy stąd stosunek przysp. stycznego do dośrodkowego, a co za tym idzie stosunek sił działających na nasze ciało w tych dwóch różnych momentach w czasie.